Begin de dag met een lach

"Ik kom 's morgens altijd binnen met een lach. Als ik niet lach, betekent dat dat er echt iets aan de hand is."

Van maandag tot en met vrijdag werkt Ben met plezier bij RIBW de Formule Industrieweg. "Ik coördineer hier de werkzaamheden en stimuleer de mensen. Ik ben blij dat ik werk heb, want ik zie mezelf echt niet de hele dag achter de geraniums zitten! Door weer en wind kom ik iedere dag op de fiets hier naartoe. Ik fiets zelfs nog als er tachtig centimeter sneeuw ligt. Fietsen betekent voor mij een stuk vrijheid: ik kan komen en gaan wanneer ik wil. Heerlijk. Als ik 's middags thuiskom, zie ik mijn kat Muko al in de vensterbank zitten. Hij wacht iedere dag op diezelfde plek tot ik thuiskom. Zodra ik de sleutel in het slot steek, staat hij al bij de deur. Toen ik net alleen woonde, zat ik tegen de muur te ouwehoeren, maar dat schiet niet op, hè. Nu praat ik tegen mijn kat", lacht hij.

In de avonduren is Ben vaak bezig met zijn grootste hobby: modelbouw. "Ik maak het liefst motorfietsen, maar die zijn nogal kostbaar. Op dit moment bouw ik een oud Spaans galjoen van hout. Van kinds af aan bouw ik al modellen. Vroeger deed ik dat samen met mijn vader. Ik vind het heerlijk om zo bezig te zijn met dat priegelige, fijne werk. Lekker met een radiootje erbij. In mijn huis staat een modern dressoir, waar ik de modellen op zet. Het zijn wel stofnesten hoor, die dingen. Daarom maak ik ze één keer in de week helemaal schoon met een plumeau. Ik ben nogal een pietje-precies. Ik hou van orde en netheid. Je kunt bij mij van de grond eten."

Gedurende de weekenden is Ben bij zijn vrouw in Zaandam. "Ik ben al 28 jaar een getrouwd man, we hebben een goed huwelijk." Hij leerde zijn vrouw kennen in het munitiebedrijf Eurometaal in Zaandam. "Ik was daar chef van 40 à 45 mensen. Mijn vrouw Truus werd tijdens het werk onwel. Ik schoot te hulp als bedrijfshulpverlener. Vervolgens moest ik bij haar thuis op de koffie komen omdat ze me wilde bedanken. Een paar jaar later trouwden we en het gaat nog steeds heel goed tussen ons. Dat was dus een geluk bij een ongeluk, zal ik maar zeggen! Mijn vrouw is heel zorgzaam. Ze belt me bijna elke avond om te vragen hoe het met me gaat. Tijdens de weekenden maken we samen, als het weer het toelaat, tochtjes op de fiets. We fietsen dan bijvoorbeeld naar de Zaanse Schans en nemen een flesje drinken en een paar boterhammen mee. Gewoon gezellig met z'n tweetjes op pad. Soms gaan we naar de markt in Amsterdam-Noord. Daar eten we een ijsje of een zoute haring. En zo leven we nog lang en gelukkig!", grapt hij.

"Ik beschouw mezelf zeker als een blij en gelukkig persoon. Ik ben een lacher, ik hou van grapjes en geintjes. Helaas gooit mijn huis momenteel roet in het eten. Ik word niet blij op die plek. Het liefst zou ik een flatje willen op driehoog met vrij uitzicht. Dat is een toekomstdroom."