Boodschappen doen

De titel van deze blog doet menig lezer misschien de wenkbrauwen fronsen. Moet ik nu gaan lezen waar Ria de boodschappen doet? Of wat er allemaal op haar lijstje staat? Het zal toch niet waar zijn. Klopt, het is niet waar. Dat wil zeggen: niet helemaal. Ik zal het uitleggen.

Onlangs hadden we onze grote wensenshow. Ik heb er in m'n blog van februari over geschreven. Voor de wensenshow mochten onze cliënten een wens doen en RIBW ZWWF zou die vervullen. Veel hing af van de financiële middelen die wij ter beschikking zouden hebben. Preciezer geformuleerd: de middelen die sponsors ons zouden gunnen. En laat ik het maar meteen verklappen: ik was aangenaam verrast door de buitengewone gulheid van onze sponsors, inclusief onze medewerkers. Fantatstisch! In totaal gaven meer dan twintig sponsors ons een steuntje in de rug. Alleen dat al verrastte mij. Zo veel had ik er niet verwacht. Ik dank allen hartelijk daarvoor. Daarmee hebben we maar liefst zo'n tachtig procent van de wensen vervuld. Slechts een klein percentage is overgebleven. Dat is erg jammer. Vooral als je bedenkt dat daarvoor maar een relatief klein bedrag nodig is. Ik hoop op nog wat nakomende financiële middelen. Of een sponsor die over z'n hart strijkt en er een eer in stelt dit gaatje op te vullen.

Maar hoe ging onze wensenshow? Aanvankelijk kwam die niet op gang. Ik vreesde het ergste. Plaats van handeling was het Zaantheater in Zaandam. Ik weet dat onze cliënten niet zomaar ergens binnenstappen en mensen tegemoettreden. Zou onze show in het water vallen? Veel cliënten waren erg terughoudend en durfden niet. Met zachte hand hebben we hen naar het Zaantheater begeleid. Uiteindelijk puilde de zaal uit en moest menigeen zijn toevlucht op de trap zoeken.

Het werd een buitengewoon plezierige en gezellige middag waarbij het geluk van de gezichten van onze cliënten straalden. De variëteit van de wensen was groot. De een wilde benzine voor z'n brommer. De ander een massage. Weer een ander een kaartje voor het theater. Een stofzuiger. Een jaarabonnement op een schaakclub. Een spijkerbroek. Een karaokeset. Portretfoto van de cavia. Dat is overigens een complete jaarkalender geworden. Met mevrouw Cavia in de hoofdrol. Een wens was ook: met de auto naar de Aldi om boodschappen te doen. Ik heb een auto en ik ken de Aldi. Kortom, we gaan samen boodschappen doen.

Ria von Bönninghausen