Dagbesteding als levensgeluk

"Mijn dagbesteding is heel belangrijk voor me. Als ik die niet zou hebben, zou ik mezelf doodvervelen. Ik ben hier een gelukkig mens. Ik ben eigenlijk met alles wel een beetje tevreden."

Sinds een jaar of vijf komt Casper drie dagen in de week naar de dagbesteding van de RIBW. Zijn ogen glimmen wanneer hij vertelt dat hij de benjamin van de groep is. Een groep die grotendeels bestaat uit dames. "Er komen hier dagelijks ongeveer twintig mensen. Met de meesten kan ik goed opschieten, je vormt toch een band met elkaar. Op maandag gaan we altijd zwemmen. We doen oefeningen op muziek en we kunnen wat vrij-zwemmen. Vrijdags gaan we fitnessen bij een sportcentrum in de buurt. Het is belangrijk voor me om in beweging te zijn. Op de groep puzzel ik graag. Ik maak het liefst moeilijke puzzels van wel 1000 of 1500 stukjes. Dat is leuk werk hoor!" Trots toont hij één van de puzzels waaraan hij momenteel werkt: een winterlandschap met allerlei schaatsende en op het ijs spelende mensen. "Puzzelen is een soort verslaving. Als ik eenmaal bezig ben, wil ik maar doorgaan. Ik doe ook graag spelletjes samen met anderen, zoals sjoelen en rummikub. Daarnaast kaarten we regelmatig. Ik ben goed in eenendertigen. Klaverjassen kan ik ook, maar daar ben ik niet zo'n held in, hoor! Tussen de middag eten we hier samen altijd een warme maaltijd. Ik kook iedere woensdag voor een man of elf, twaalf. Het liefst maak ik Hollandse pot. Ik hou namelijk niet van pasta's en zo."

De dagen dat hij niet naar de dagbesteding gaat, is Casper actief als vrijwilliger in verzorgingshuis Jaap van Praag. "Ik breng daar 's middags de maaltijden rond. Dat doe ik inmiddels al weer vijf jaar. Het sociale aspect aan dat werk is belangrijk voor me, het is een dankbare baan. Natuurlijk zijn er ook wel eens mensen die mopperen, maar die heb je overal!"
Werk is altijd een belangrijk aspect geweest in het leven van Casper. "Na de lagere school, op mijn vijftiende, begon ik met werken. Ik startte met een kantoorbaantje bij een bedrijf waar ik de loonadministratie deed. Vervolgens ben ik in een garagebedrijf als magazijnmedewerker aan de slag gegaan. Daarna heb ik zestien jaar in het distributiemagazijn van Blokker gewerkt. Ik deed daar uitzetwerk: het uitzoeken en klaarzetten van ladingen voor de verschillende filialen. Het was wel zwaar werk, maar ik vond het hartstikke leuk!"

Tijdens zijn werkende leven is Casper altijd bij zijn ouders blijven wonen. "Ik heb wel een paar keer verkering gehad, maar ik ben nooit getrouwd. Ik vond het wel prettig om bij mijn ouders te wonen, het was er gezellig en het was vertrouwd voor me. In de avonden en weekenden speelde ik vaak klaverjassen met mijn vader."
Nadat zijn ouders zijn overleden, is Casper in zijn ouderlijk huis blijven wonen. "Het ziet er nog hetzelfde uit als vroeger, met dezelfde schilderijtjes aan de muur. Ik heb daardoor het gevoel dat mijn ouders nog een beetje aanwezig zijn."