RIBW ZWWF | Certificering. Een lust of een last?
a a a

Certificering. Een lust of een last?

Op 24, 25 en 26 maart hebben we bij RIBW ZWWF een groep auditoren over de vloer. In een tijdsbestek van 60 uur toetsen zij of ons kwaliteitsmanagementsysteem adequaat werkt. Als dat het geval is, behouden we ons kwaliteitscertificaat tot 2013. De toetsing gebeurt namelijk één keer in de drie jaar.

Het is voor het eerst dat RIBW ZWWF wordt getoetst. In 2007 slaagden we erin ons te certificeren na een voorbereidingsperiode van twee jaar. De ambitie om als organisatie gecertificeerd door het leven te gaan, heeft een belangrijke economische drijfveer. Je krijgt 1 procent meer budget uit de AWBZ. Met onze begroting van 15 miljoen komt dat neer op 150.000 euro extra budget per jaar. Met andere woorden: het kwaliteitscertificaat is serieus geld waard.

Toch heb ik een heel dubbel gevoel over de nut en noodzaak van certificering. Natuurlijk is het belangrijk dat je cliënten en hun familie, behandelaars, geldgevers en niet in de laatste plaats de interne organisatie laat zien dat je werk maakt van de kwaliteit van je dienstverlening. Maar nu ik me de laatste tijd extra ben gaan focussen op wat zo'n kwaliteitsmanagementsysteem voor administratieve last met zich meebrengt voor tal van collega's, dan heb ik zo mijn bedenkingen.

Als bestuurder maak ik zo'n toetsing voor het eerst mee. Wat me opvalt, is de onrust die het in de organisatie teweegbrengt. Enerzijds begrijpelijk, want we hebben zoiets niet eerder aan de hand gehad. Anderzijds kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat die beroering ook het gevolg is van de onzekerheid bij collega's of alle energie die zij steken in het voldoen aan die bijna oeverloze zee van regeltjes, wel ten goede komt aan onze cliënten.

Ik deel die ambivalentie. Onze mensen zijn ongelooflijk betrokken bij het wel en wee van de cliënten en bieden hun kwalitatief hoogwaardige zorg en begeleiding. Het al dan niet gecertificeerd zijn staat daar los van. En dat frustreert me. Het liefst zou ik die 150.000 euro direct ten goede laten komen aan zorg voor onze cliënten. Nu gaat het overgrote deel op aan het voldoen aan allerlei regeltjes waarvan er steeds weer nieuwe worden bedacht.

Ik roep beleidsmakers op een halt toe te roepen aan de verambtelijking. Ook in de certificering. Daarom een standbeeld voor degene die erin slaagt een kwaliteitsmanagementsysteem te bedenken dat de regeldruk doet afnemen en de energie die we erin steken, direct ten goede laat komen aan de zorg voor onze cliënten. 

Ria von Bönninghausen    

SitemapColofonDisclaimer © RIBW Zaanstreek, Waterland en West-Friesland