De vreugde van het menselijk bestaan

"Ik beschouw mezelf als een gelukkig mens. Ik ben dankbaar voor alles wat ik heb en ik vind het helemaal geweldig dat ik besta. Ik ga ervan uit dat dit niet mijn enige leven is. Ik ga er daarom ook vanuit dat ik er voor altijd zal zijn. Ik had er ook niet kunnen zijn, dan had ik niets meegemaakt. Ik vind het fantastisch dat ik op aarde van alles meemaak, ook al is het soms best moeilijk om hier te zijn."

In de kamer hangt een enorme foto van haar cavia. “Hij heet Artjen Teyo Valentijn,” vertelt Karen, “volgende week wordt hij twee jaar en vier maanden. Hij is mijn grote vriend, mijn kanjer! Ik vind het heerlijk om hem in huis te hebben. Cavia’s zijn zulke leuke beestjes! Ze hebben grappige, vrolijke zieltjes. Artjen is een heel vrolijk mannetje. Ik vertroetel hem zo veel ik kan, dus hij komt niets tekort. Zijn hok verschoon ik iedere vier dagen en elke avond maak ik zijn toilet schoon. Soms pak ik hem uit zijn hok, dan neem ik hem op schoot. Dat vinden we allebei fijn. Zijn namen heb ik zelf verzonnen. Ik heb wel eens eerder een naam verzonnen, dat was voor een boek. Toen kwam ik er na verloop van tijd achter dat dat mijn eigen naam was tijdens een vorig leven in Egypte.”

Spiritualiteit is een belangrijk thema in het leven van Karen. “Ik vind het interessant om na te denken over het leven. Waarom zijn we hier op aarde? Wat komen we hier doen? Ik denk zelf dat het doel van ons mensen op aarde is, dat we groeien, leren en onszelf leren kennen. Het vinden van onvoorwaardelijke liefde vanuit het hart is voor de mensheid ook belangrijk. Voor mijzelf is het belangrijk om te beseffen dat iedereen op aarde is om lessen te leren. Je mag daarbij ook fouten maken. Ik snap bijvoorbeeld niet waarom iemand in het verkeer boos wordt wanneer hij wordt afgesneden. De volgende keer doet hij dat namelijk zelf bij een ander. Het heeft geen enkele zin om elkaar maar van alles kwalijk te nemen.”

Karen vertelt dat ze twee gidsen heeft, die haar op dit moment begeleiden bij haar leven. “Een van mijn gidsen is een man, hij heet Remi. Ik praat regelmatig met hem. Hij helpt me om te bepalen wat wel en niet klopt. Ik kan me namelijk bepaalde gedachten in mijn hoofd halen, die niet waar zijn. Remi geeft me dan advies, of hij zegt: ‘Nee Karen, die gedachte klopt niet, loskoppelen en weggooien’. Hij helpt me ook als ik bang ben.”

Eén dag per week werkt Karen bij de speel-o-theek. “Ik zit daar achter een tafel en tel het speelgoed dat wordt ingeleverd. Daarnaast ga ik over de computerspelletjes. Als er nieuwe spelletjes moeten worden gekocht, mag ik daarbij helpen. Ik heb zelf ook een Nintendo DS Lite. Ik hou vooral van puzzelspelletjes. Het leuke aan het werk in de speel-o-theek vind ik de kinderen. Ik vind het leuk om ze te observeren en om te zien hoe ze spelen. Ik zal niet snel zelf op een kind afstappen, daar ben ik niet goed in. Maar als een kind naar mij toekomt, ontstaat het contact vanzelf en natuurlijk.”