Buitenmens in hart en nieren

"Ik ben graag buiten. Het liefste werk ik met mijn handen. In fysiek zwaar werk kan ik mijn energie kwijt, weet je wel."

"Wielrennen is mijn grote passie. Ik had een vet mooie fiets, maar die is gestolen. Vroeger ben ik heel goed geweest in fietscross, weet je. Ik ben Europees jeugdkampioen geweest en was derde bij de wereldkampioenschappen. Daarna ben ik gaan wielrennen samen met Aad Vierhouten, je weet wel, die wielrenner die ook bij de Rabobankploeg heeft gefietst in de Tour de France. Ik kan nog steeds heel hard fietsen. Als ik een brug op fiets bijvoorbeeld, dan fiets ik iedereen voorbij!"Sinds anderhalf jaar woont Paul bij de RIBW in Zaandam. Hij wordt blij als de zon schijnt en hij eropuit kan met zijn fiets. Samen met zijn vriend Jan gaat hij geregeld naar de Jagersplas om te vissen en te vliegeren. "Ik heb zo'n grote, professionele vlieger, weet je wel, met van die handvatten. 's Avonds maken we bij de plas vaak een kampvuur en we drinken een biertje. Ik geniet van mijn vrijheid."
Paul heeft twee kinderen, een dochter van dertien en een zoon van tien. Ze wonen bij zijn ex-vriendin. Hij ziet zijn kinderen wekelijks en ze bellen iedere dag. "Het contact met mijn kinderen is gelukkig heel goed, ik ben hartstikke gek op ze! Als het mooi weer is, ga ik met ze picknicken of zwemmen."

Naast het fietsen is muziek een grote passie van Paul. "Toen ik bij mijn vader woonde in Amsterdam, ging ik vaak naar illegale housefeesten. Ik heb veel vrienden in de muziekwereld. Ken je de Party Animals? De muzikanten van die band, dat zijn vrienden van me. Zelf maak ik ook muziek. Een vriend van me heeft daar de apparatuur voor. Ik ga vaak naar hem toe en dan gaan we samen een beetje jammen. Ik speel dan op het keyboard of op de synthesizer. Vroeger heb ik zelfs een plaatje gemaakt: Mokum 18. Daar heb ik 1500 gulden mee verdiend." Terwijl hij aan het vertellen is, wordt hij enthousiast en gaat hij steeds sneller praten.
"Een aantal jaren geleden heb ik orgelles gehad van een professor in een kerk in Purmerend. Op een heel oud orgel uit 1732. Dat is een heel verhaal!" Paul woonde destijds in Duin en Bosch en kreeg van een pastor op het terrein een rozenkrans. "Ik ben altijd al gelovig geweest, weet je. Toen ik voor het eerst op verlof mocht, brak mijn rozenkrans omdat ik twee zware weekendtassen om mijn nek had. Ik ben thuis meteen de stad in gerend naar een kerk. Daar vroeg ik de priester of hij alsjeblieft mijn rozenkrans wilde maken. Die priester bleek een oude schoolvriend van me te zijn! Hij heeft me voorgesteld aan de professor die daar orgelles gaf. Ik heb zelfs orgel gespeeld tijdens de zaterdagmis. Dat was wel eng hoor! Maar eigenlijk was het ook best stoer! Een kerk heeft een fantastische akoestiek."

Het geloof biedt Paul houvast, vooral in periodes dat het minder goed met hem gaat. "Als ik nare gedachten heb, bid ik. God is er altijd voor je, onvoorwaardelijk, daar hoef je niet voor naar de kerk. Hij houdt van iedereen."