De weg van de Boeddha

"Ik ben een sterrenkind. Soms weet ik van tevoren hoe dingen gaan gebeuren."

Robert is een fervent verzamelaar van Boeddhabeelden. “Mijn vader heeft zich bekeerd tot het boeddhisme. Ik ben daarom vanaf mijn geboorte ook een boeddhist. Dat is voor mij weggelegd. Boeddhisme is een levensovertuiging die je aanneemt of meekrijgt vanaf je geboorte. Het is een overtuiging waarbinnen je jezelf veel ‘waarom’-vragen stelt en veel naar jezelf en je gedrag kijkt. In mijn geval is de vraag: hoe kan ik het leven prettiger maken voor mezelf?
De eerbied voor de natuur vind ik een mooi aspect van het boeddhisme. De lotusplant staat bijvoorbeeld voor de verschillende stadia van het leven: de wortels verbeelden de geboorte en de bloem staat voor het verloop van het leven. De bloem gaat steeds verder open naarmate het leven vordert. De lotus staat ook voor verlichting. Hoe ouder je wordt, hoe wijzer je wordt.
Het boeddhisme zegt ook: ‘wees goed voor anderen’ en ‘wie goed doet, goed ontmoet’. Dat vind ik mooi.” Tussen alle Boeddhabeelden staat ook een beeld van een olifant. “De olifant staat voor wijsheid,” vertelt Robert verder, “hij kan goed onthouden en hij is intelligent.” Robert krijgt geregeld Boeddha’s cadeau, zo nu en dan koopt hij ze ook zelf. “Boeddha’s die je cadeau krijgt, brengen geluk. Als je ze zelf koopt, brengen ze minder geluk. Dikke boeddha’s moet je vaak over hun buik aaien, want ook dat brengt geluk.”

Aan de wand boven de eettafel hangen gouden en metalen Chinese karakters. “Ik heb veel interesse in de Chinese en Japanse cultuur. Die beelden en die mensen, daar heb ik wat mee. De levensstijl daar vind ik zo mooi. De mens is daar meer één met de natuur. Lichaam en geest zijn er meer in balans.” Naast de karakters hangen kraanvogels van origami, die Robert zelf heeft gevouwen. Dit heeft hij geleerd van één van de begeleiders van de RIBW. “Ik kan ook bloemen, kikkers en lieveheersbeestjes op klaverblaadjes vouwen. Ze heeft me bijna een hele cursus origami gegeven. Gewoon voor de lol. In de winter wil ik wel weer meer gaan vouwen. Ook maak ik dan graag collages en schilder ik. Van schilderen word ik rustig. Nu ben ik vaak buiten omdat het zomer is.”

Als het weer goed is, gaat Robert graag voetballen op de parkeerplaats beneden. “Dat doe ik samen met de jongens die hier wonen. We doen heel voorzichtig, omdat er hier veel auto’s staan. Ook probeer ik zo veel mogelijk te fietsen, bijvoorbeeld als ik boodschappen ga doen. Ik kom regelmatig beneden op de groep. Dat is goed voor mijn sociale contacten. Als ik alleen maar hier binnen blijf, ga ik in mezelf praten”, lacht hij.

Boven zijn eettafel, naast de karakters, hangt een foto van Robert toen hij zestien was. Hij poseert op de motor van zijn neef, een Harley-Davidson. Het liefst zou hij zelf ook een motor willen hebben. “Ik ben hier heel beperkt in mijn vrijheid, ik mag niet auto- of motorrijden. Het liefst zou ik op een Harley stappen en zo wegrijden naar Spanje. Dat is gewoon een mooi land.”