RIBW ZWWF | Verona
a a a

Verona

"Fleur is een deel van mij. Waar ik ben, is Fleur ook."

Naam:   Verona
Leeftijd:    33 jaar
Grootste levensgeluk:   Hond Fleur, haar vriend en haar familie
Cijfer levensgeluk:   7


"Toen ik mijn woning bij de RIBW kreeg toegewezen, nu drie jaar geleden, had ik mijn hondje Fleur net acht weken. Je mag hier geen huisdieren hebben, daarom verstopte ik haar in mijn kast als mijn begeleidster langskwam. Maar ja, kleine hondjes worden groot, hè. Op een gegeven moment moest ik dus wel gaan vertellen dat ik een hond had. Ik moest toen op het matje komen bij het locatiehoofd. Daar heb ik uitgelegd waarom ik Fleur zo graag wilde houden en dat ik haar echt nodig heb.
Fleur is een rode Engelse cockerspaniël, een jachthond met van die lange oren. Ik heb een hond in huis genomen omdat ik anders niet naar buiten ga. Ze helpt me om sociale contacten op te doen. Toen ik dat hier uitlegde, mocht ik haar houden. Ik moest wel beloven dat ik geen stiekeme dingen meer zou doen."

Verona vertelt dat ze Fleur heeft gekocht in de dierenwinkel. "Vanaf het moment dat ik haar zag, was ik helemaal verliefd op haar. Mijn hond is mijn kindje. Ze betekent alles voor me." Verona's ogen twinkelen als ze over Fleur vertelt. Direct daarna wordt ze er emotioneel van. Ze heeft er namelijk bewust voor gekozen om geen kinderen te krijgen, zo vertelt ze. "Als ik bij tijden niet goed voor mezelf kan zorgen, waarom zou ik dan voor een kind gaan zorgen? Dat is een te grote verantwoordelijkheid voor mij. Met een hond lukt dat wel. Die kun je ook alleen thuis laten."

Naast het maken van lange wandelingen met Fleur geniet Verona ervan om op pad te gaan met haar vriend. "We zijn nu twee jaar bij elkaar en we hebben elkaar echt gevonden. Ik vind het heerlijk om met hem samen te zijn, maar we geven elkaar ook de rust en de ruimte. Dat hebben we allebei nodig. Daarom wonen we niet bij elkaar.
We gaan wel af en toe samen een weekendje weg, bijvoorbeeld naar Antwerpen. Overdag gaan we dan lekker shoppen en 's avonds drinken we een Belgisch biertje. Binnenkort gaan we een weekend naar Maastricht. Mijn zusje past dan op Fleur.
Op zaterdag gaan we samen naar mijn stamkroeg: de Mallemolen. Ik ken iedereen daar en zij kennen mij. Als ik verdrietig ben, kan ik er huilen of me terugtrekken in een hoekje. Soms vind ik het ook wel leuk om naar een ander café te gaan, maar dan wel samen met mijn vriend. Dan weet ik dat ik veilig ben. Ik hou namelijk niet van veranderingen. In de basis is hij iemand waar ik gelukkig van word. Ik zou echt helemáál gelukkig zijn als ik met hem kan samenwonen. Zodat we met Fleur erbij een gezinnetje kunnen vormen. Ik ben namelijk een echt familiemens. Maar dat is nu nog niet aan de orde."

Voorlopig werkt Verona aan het opbouwen van haar (financiële) zelfstandigheid. "Ik heb hier een bewindvoerder die mijn financiën beheert. Ik vind dat prettig, omdat het me alleen niet lukt. Maar op de momenten dat ik geen geld krijg, vind ik het lastig. Daarom leef ik met de dag. Ik plan niet te veel vooruit."

SitemapColofonDisclaimer © RIBW Zaanstreek, Waterland en West-Friesland