Gedicht van een van onze cliënten

Van onze cliënt Jelle Breevaart ontvingen wij dit prachtige gedicht met een zelfgemaakte foto van een dubbele regenboog als symbool voor hoop en optimisme.

Participatie

Mijn kamer is rommelig en vol met spullen

Mijn bed is nog niet opgemaakt

Ik zit op de stoel

En houd een boek vast

Het boek zit vol met natuur

Ik heb er tekeningen van mezelf ingestopt

Vandaag ben ik ziek maar ga ik toch werken

Ik ga mooie dingen maken

Ik ga schrijven, tekenen, mensen bezoeken en studeren

Ik kan nu niet reizen met het openbaar vervoer

Maar is alles nou echt een probleem?

Zometeen ga ik ontbijten

En een rondje wandelen in het park

Misschien even wandelen naar de stad

En genieten van al het werk

Ik houd van werken en ik blijf het doen op mijn manier

Het geeft mij vreugde

Ik ben vandaag om zes uur opgestaan ook al ga ik niet naar mijn werk

Ik ga wel werken en wandelen in de natuur

Ik blijf bezig

En neem mijn medicatie op tijd in

Ik voel me vrij en ik voel rouw

Maar er is geen somberheid

Want ik heb genoeg van de wereld gezien om te kunnen hopen

Zometeen is de crisis voorbij en kan ik weer normaal werken

Zometeen ga ik ervoor

Zometeen ga ik weer mijn brood verdienen

Zometeen ga ik weer participeren

Nee weet je wat

Ik doe het nu

Ik zet alles aan de kant

Pak me ontbijt en ga werken in het park

Ik ga uit mijn warme kamer en begin met de dag

Zo dat is gezegd

Ik ben opgestaan

En bekijk mijn mooie spulletjes

Mijn dierbare herinneringen

En mijn wekker die bijna afgaat om zeven uur ’s ochtends

Het leven is mooi

En ik hoop dat de zon schijnt

Zo niet dan pak ik mijn paraplu

En ik zing een liedje door de regen

En als de zon door de wolken komt en eventjes en niet te lang

Dan zie ik misschien een regenboog met aan het einde een pot met goud.

Dit bericht delen via:
      
Aanmelden Stel een vraag